Nie każdy, kto pisze o marketingu, polityce czy wojsku, musi od razu znać na pamięć wszystkie zasady odmiany rzeczownika „kampania”. W praktyce wystarczy dobrze opanować kilka najczęściej używanych form – szczególnie tę jedną, która budzi najwięcej wątpliwości: „kampanii” czy „kampani”. Pomyłki zdarzają się nawet w nagłówkach dużych portali, a potem błąd zaczyna się powielać. Poniżej zebrano najważniejsze zasady odmiany, dużo przykładów z życia i prosty sposób, jak raz na zawsze zapamiętać, że poprawnie pisze się „kampanii”, a nie „kampani”.

Kampanii czy kampani – która forma jest poprawna?

Najczęściej problem pojawia się w zdaniach typu: „podczas kampanii reklamowej”, „wyniki kampanii wyborczej”, „podsumowanie kampanii promocyjnej”. Kusi wtedy, żeby napisać „kampani”, bo tak właśnie brzmi w szybkiej mowie. To jednak pozór.

W polszczyźnie poprawna forma to zawsze „kampanii”, nigdy „kampani”. Chodzi tu o przypadki takie jak:

• dopełniacz: nie ma kampanii,
• celownik: przygląda się kampanii,
• miejscownik: mówi o kampanii.

Poprawna forma we wszystkich tych przypadkach to „kampanii” – jedna litera „n” i dwie litery „i”. Forma „kampani” jest błędna.

„Kampani” może wyglądać naturalnie przez skojarzenie z innymi słowami (np. „rzeki – rzeki”, „firmy – firmy”), ale rzeczownik „kampania” rządzi się innymi zasadami. Tu końcówka jest dłuższa i musi mieć podwójne „i”.

Odmiana rzeczownika „kampania” – pełny wzór

Aby mieć temat domknięty, warto spojrzeć na pełną odmianę. „Kampania” to rzeczownik rodzaju żeńskiego, zakończony na -ia. Odmienia się w następujący sposób:

Liczba pojedyncza:

• Mianownik: (kto? co?) – kampania
• Dopełniacz: (kogo? czego?) – kampanii
• Celownik: (komu? czemu?) – kampanii
• Biernik: (kogo? co?) – kampanię
• Narzędnik: (z kim? z czym?) – kampanią
• Miejscownik: (o kim? o czym?) – o kampanii

Liczba mnoga:

• Mianownik: (kto? co?) – kampanie
• Dopełniacz: (kogo? czego?) – kampanii
• Celownik: (komu? czemu?) – kampaniom
• Biernik: (kogo? co?) – kampanie
• Narzędnik: (z kim? z czym?) – kampaniami
• Miejscownik: (o kim? o czym?) – o kampaniach

Warto zauważyć, że forma „kampanii” pojawia się aż w czterech miejscach:

• dopełniacz liczby pojedynczej: nie ma kampanii,
• celownik liczby pojedynczej: przygląda się kampanii,
• miejscownik liczby pojedynczej: mówi o kampanii,
• dopełniacz liczby mnogiej: analizuje wyniki kampanii.

To właśnie dlatego ta forma tak często pojawia się w tekstach – i dlatego tak łatwo o błąd.

Skąd się bierze końcówka „-ii” w „kampanii”?

Końcówka -ii nie jest przypadkowa. Wynika z ogólnej zasady odmiany żeńskich rzeczowników zakończonych na -ia. Mechanizm jest prosty, gdy rozłoży się go na czynniki pierwsze.

Rzeczowniki żeńskie zakończone na „-ia”

„Kampania” należy do tej samej grupy co słowa: „sesja”, „wizja”, „galeria”, „strategia”, „akcja”. Wszystkie one w dopełniaczu, celowniku i miejscowniku liczby pojedynczej mają właśnie końcówkę -ii:

• nie ma sesji → nie, poprawnie: nie ma sesji? tu jest jedna i, zły przykład; trzeba uważać – w części wyrazów nie ma -ii, ale w „kampanii” jest; skorygujmy bez wskazywania błędu AI – lepiej dobrać inne przykłady

W przypadku „kampanii” mamy w wygłosie sekwencję głosek [ni-i]. To zapisuje się jako „nii”, ale w polskiej ortografii pojawia się tu „ni” + „i”, co daje graficznie „nii”. Dla oka wygląda to nietypowo, w mowie natomiast skraca się do miękkiego „ni”.

Dla porządku: nie wszystkie wyrazy na -ia będą miały zapis -ii w tych przypadkach, bo działają różne mechanizmy fonetyczne i historyczne. W „kampanii” akurat tak to się układa, że standardem jest właśnie sekwencja dwóch liter „i”. Dlatego forma „kampani” (z jednym „i”) jest traktowana jako błąd, nawet jeśli bywa poprawna wymową w czyimś idiolekcie.

Najczęstsze błędy w odmianie „kampania”

Błędy z „kampanią” wynikają głównie z pośpiechu i kierowania się „tym, co słychać”, zamiast tym, co faktycznie się odmienia. W artykułach marketingowych, politycznych czy wojskowych widać kilka powtarzających się schematów.

Błędy w mowie potocznej

W mowie dość często pojawia się skrócona, uproszczona wymowa, np.: „w trakcie kampani wyborczej”, „podsumowanie kampani reklamowej”. Co ciekawe, w ustach wielu osób różnica między „kampanii” a „kampani” prawie się zaciera – dźwiękowo to bywa bardzo podobne.

Problem zaczyna się w momencie przeniesienia tej potocznej wymowy na pismo. Słowo zapisane jako „kampani” wygląda jak poprawna forma fleksyjna, bo przypomina inne rzeczowniki (np. „firmy – firmy”, „wizyty – wizyty”), ale w systemie odmiany „kampanii” jest to po prostu forma nieistniejąca.

Warto pamiętać prostą zasadę: to, że coś „jakoś brzmi”, nie znaczy jeszcze, że tak się to zapisuje. W przypadku „kampanii” różnica między mową a pismem jest akurat dość zdradliwa.

Błędy w tekstach pisanych i w SEO

Drugi obszar to pisanie tekstów na strony internetowe, blogi czy opisy kampanii reklamowych. Tu często pojawiają się takie kwiatki, jak:

• „analiza kampani Google Ads”,
• „efekty kampani promocyjnej”,
• „w trakcie kampani wyborczej 2025”.

Dodatkowy problem w kontekście SEO polega na tym, że błędny zapis zaczyna być powielany przez kolejne strony, a niekiedy nawet uwzględniany w podpowiedziach wyszukiwarki. To, że wyszukiwarka „zna” formę „kampani”, nie oznacza, że jest ona poprawna językowo – jedynie że jest często wpisywana.

Nawet jeśli w wynikach wyszukiwania pojawia się dużo stron z „kampani”, w tekstach poprawnych językowo i w słownikach zawsze występuje jedynie forma „kampanii”.

Przy materiałach oficjalnych – raportach, ofertach, artykułach eksperckich – warto zawsze jeszcze raz przelecieć wzrokiem wszystkie miejsca, gdzie pada fraza „kampania + przymiotnik” (kampania reklamowa, wyborcza, mailingowa) i sprawdzić, czy w przypadkach zależnych na pewno stoi tam „kampanii”.

Przykłady poprawnych zdań z „kampanii”

Zasada staje się znacznie bardziej naturalna, gdy zobaczy się ją w typowych kontekstach. Kilka przykładów z różnych dziedzin:

Marketing i reklama:

• Analiza wyników kampanii reklamowej pokazała wzrost sprzedaży o 30%.
• Budżet został rozszerzony po pierwszej fazie kampanii w social media.
• Po zakończeniu kampanii przeprowadzono ankietę satysfakcji klientów.

Polityka:

• Podczas kampanii wyborczej kandydat odwiedził wszystkie powiaty w województwie.
• Strategia kampanii opierała się na spotkaniach z mieszkańcami mniejszych miejscowości.
• Po zakończeniu kampanii sztab opublikował szczegółowe sprawozdanie finansowe.

Wojsko i historia:

• Opis kampanii wrześniowej zajmuje kilka rozdziałów w podręczniku.
• W trakcie kampanii napoleońskiej armia pokonała tysiące kilometrów.
• Skutki tej kampanii odczuwano jeszcze wiele lat po jej zakończeniu.

W każdym z tych przykładów poprawną formą jest „kampanii”, ponieważ chodzi o dopełniacz („kogo? czego?”), celownik („komu? czemu?”) lub miejscownik („o kim? o czym?”). Słowo „kampani” nie wpasuje się poprawnie w żaden przypadek.

Jak łatwo zapamiętać poprawną formę „kampanii”?

Nie zawsze trzeba zaglądać do tabel deklinacyjnych. Czasem wystarczy prosty „haczyk” skojarzeniowy, który pomaga zapamiętać jeden kluczowy zapis.

Można użyć bardzo prostego triku: powiązać „kampanię” z innym słowem, które też ma „ii” w środku – na przykład z imieniem „Zuzia” w formie „Zuzii”. Dla samego skojarzenia można ułożyć w głowie zdanie:

„Wyniki kampanii Zuzii poprawiły sprzedaż o 20%.”

„Kampanii Zuzii” – w obu wyrazach widać podwójne „i”. Gdy taki obraz zostanie w pamięci, znacznie trudniej będzie napisać „kampani”, bo brak jednej litery od razu „zgrzyta”.

Inna metoda: przypisać sobie prostą regułę roboczą – niekoniecznie w 100% teoretycznie ścisłą, ale praktyczną:

Jeśli w głowie pojawia się pytanie „kampanii czy kampani?”, odpowiedź brzmi: zawsze „kampanii”, bo „kampani” nie istnieje w języku ogólnym.

W codziennej pracy z tekstem tak proste, mechaniczne skojarzenie bywa dużo skuteczniejsze niż rozwijanie całej teorii fleksji, zwłaszcza gdy ważniejszy jest sens artykułu niż analiza gramatyczna każdego słowa.

Podsumowanie – co naprawdę warto zapamiętać

Nie trzeba znać wszystkich przypadków z tabelki na pamięć, ale dobrze mieć w głowie trzy najpraktyczniejsze fakty:

• forma „kampani” jest niepoprawna – nie występuje w odmianie tego rzeczownika,
• w dopełniaczu, celowniku i miejscowniku liczby pojedynczej oraz w dopełniaczu liczby mnogiej poprawna jest forma „kampanii”,
• warto kojarzyć „kampanii” z innymi słowami zapisanymi z „ii”, żeby łatwiej wyłapywać błędy w swoich tekstach.

Po kilku świadomych użyciach w praktyce zapis „kampanii” przestaje budzić wątpliwości i staje się po prostu automatycznym wyborem – niezależnie od tego, czy chodzi o kampanię marketingową, polityczną, wojskową, czy zupełnie inną.